Milczenie roślin – sesja zdjęciowa wśród rogalińskich dębów + Tomasz

     Od momentu, w którym po raz pierwszy zobaczyłem na fotografiach rogalińskie dęby, poczułem nieopisaną potrzebę odwiedzenia tego miejsca. Pradawne drzewa z powykręcanymi gałęziami, przybierające niezwykłe kształty, samotnie stojące na nadwarciańskim obszarze zalewowym, budziły we mnie dziwne poczucie piękna przemijania, ludzkiej nieudolności w walce z czasem. Mistycyzm starych drzew, władców tej małej krainy w akompaniamencie zimnego, styczniowego wiatru i groźnych chmur sprawiły, że atmosfera tam stała się mroczna, zaś z drugiej strony te leciwe starodrzewy wzniecały potężne poczucie bezpieczeństwa, swojskości, pewności. Takie doświadczenia zdecydowanie determinują chęć wdzięczności i troski wobec Natury, która każdego dnia obdarza nas niezwykłymi cudami, w które chcąc czy nie, jesteśmy zakorzenieni niewidzialnymi, lecz potężnymi kłączami.
Z początkiem stycznia udało mi się odwiedzić je w towarzystwie Tomasza. Efektem spontanicznego wypadu jest poniższa sesja, której dwa kadry zostały docenione przez redakcję Vogue.it.

2c596100-132a-11e9-b2bb-63c729eeb83b_large_pat9328a_pat9314_pat9323_pat9407_pat9397_pat9354_pat9303_pat9374536aa0d0-13eb-11e9-953a-a1a52cd32786_large_pat9348_pat9420_pat9467_pat9480_pat9450_pat9350

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s